Skip to main content

Een baan in een inrichting? Dat had Jorrit een paar jaar geleden niet verwacht. Na zijn studie werkte hij in een wijkteam, maar complexe problemen moest hij doorverwijzen. Terwijl hij juist díé problematiek interessant vond. “Mijn moeder was reclasseringswerker en kwam dus veel in aanraking met DJI. Ze wees me op deze vacature. Anders was ik hier nooit terecht gekomen".

Begeleiden én begrenzen

Als forensisch begeleider jeugd moet je begeleiden én begrenzen. Je probeert te begrijpen waar gedrag vandaan komt, maar je moet ook ingrijpen als dat nodig is. “Je leert steeds beter aanvoelen wat iemand op dat moment nodig heeft. Heel anders dan mijn werk in het wijkteam. Hier zie ik de jongens iedere dag. Je bouwt echt een band op.”

Kleine stappen

“Toen ik net begon, was er een jongen op de groep die snel boos werd als iets niet lukte. Tijdens het koken liep hij dan ineens weg. Ik merkte dat dit vaker gebeurde als anderen meekeken. In een gesprek bleek dat hij hulp vragen moeilijk vond. Daar zijn we samen mee gaan oefenen. Toen hij later zelf om hulp vroeg, was ik echt trots. Zo’n kleine stap betekent voor hem heel veel.”

“Toen hij later zelf om hulp vroeg, was ik echt trots. Zo’n kleine stap betekent voor hem heel veel.”

Nooit alleen op de groep

Jorrit bespreekt wat hem opvalt met collega’s, de behandelcoördinator en therapeuten. “Samen kijken we wat een jongere nodig heeft. Na een lastig moment bespreken we: wat gebeurde er en wat kunnen we de volgende keer anders doen? Daar leer ik zelf ook veel van. Je moet op elkaar kunnen vertrouwen, zeker als de spanning op de groep oploopt.”

Interessant voor jou