Skip to main content
Go to DJI Homepage
Alle verhalen

Ik coördineer het re-integratietraject van gedetineerden

Lees het verhaal

Een vrouw staat in een ruimte van de penitentiaire inrichting Almelo

Van betekenis kunnen zijn voor anderen. Dat zocht Roxanne in haar baan. En precies dat vond ze als casemanager in de penitentiaire inrichting Almelo. Hier begeleidt en monitort ze het re-integratietraject van gedetineerden. "In nauwe samenwerking met onze partners bekijk ik hoe deze mannen weer een leven kunnen opbouwen buiten de inrichting. Daarbij houd ik rekening met de belangen van slachtoffers en de maatschappij. Het is mooi om vanuit deze coördinerende rol een verschil te maken."

Het boeiende aan mijn werk? Naast de procesinhoudelijke begeleiding kan ik gedetineerden sturen in hun gedrag.

In beweging brengen

"Sinds 2018 werk ik als casemanager in de penitentiaire inrichting Almelo", vertelt Roxanne enthousiast. "Hiervoor werkte ik als beveiliger in de inrichting en volgde ik de opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening. Ik wilde graag de verdieping opzoeken, dus besloot ik een dagje mee te lopen met een casemanager. Ik kwam zo enthousiast thuis. 'Dit is het gewoon!', dacht ik. Het boeiende aan mijn werk? Naast de procesinhoudelijke begeleiding kan ik gedetineerden sturen in hun gedrag. Wat wil je bereiken in je leven? Wil je op deze manier verder gaan of er voor je kinderen zijn? Met motiverende gesprekstechnieken probeer ik ze in beweging te krijgen om hun leven te veranderen."

Zelfredzaamheid

Roxanne krijgt alles mee van het traject van gedetineerden, van het moment dat ze de inrichting binnenkomen totdat ze die weer verlaten. "Ik start met een screening waarin ik in kaart breng wat deze mannen nodig hebben om succesvol terug te keren in de maatschappij. Dat gaat om een woning en inkomen, maar ook om een sociaal netwerk, zorg of een legitimatiebewijs. Heeft iemand bijvoorbeeld geen legitimatiebewijs? Dan leg ik contact met het backoffice om deze aan te vragen. Daarnaast ga ik na of de gedetineerde prima zelf acties kan uitzetten of dat diegene veel begeleiding nodig heeft. Tussentijds monitor ik het proces en hebben we regelmatig een voortgangsgesprek. De hoeveelheid contact is voor iedereen anders. De ene gedetineerde spreek ik iedere week, de andere eens in de zes weken."

Risico's in kaart brengen

"Ons uitgangspunt is het verminderen van de kans op recidive. Bij elk traject breng ik de mogelijke risico's in kaart. Hoe groot is bijvoorbeeld de kans op geweld binnen de inrichting of daarbuiten? En is er extra begeleiding nodig bij de re-integratie? Mijn rol is om hiervoor de juiste mensen aan tafel te krijgen. Zo werk ik nauw samen met de reclassering, het Openbaar Ministerie, de politie, het Slachtofferloket en gemeentes. Ook onderzoek ik op welke manier de gedetineerde in beeld is binnen de inrichting. Daarvoor zoek ik contact met onder meer de collega's van het re-integratiecentrum, de werkzalen of de medische dienst. Zij informeren mij bijvoorbeeld over de werkhouding van een gedetineerde. Op basis van al die informatie maak ik samen met de reclassering een plan van aanpak."

Je eigen agenda bepalen

"Ik heb mijn eigen caseload van dertig gedetineerden", licht Roxanne toe. "Het fijne is dat ik zelf kan bepalen hoe ik mijn dag indeel. Zo vind ik de balans tussen het contact met gedetineerden en mijn administratie. Ik werk vier dagen in de inrichting en één dag vanuit huis. Als ik zou willen, zou ik die dag vanuit huis volledig aan mijn administratie kunnen besteden. Die vrijheid is er. Zelf zorg ik dat ik elke dag tijd heb voor het contact met gedetineerden. Daarbij kan ik gebruikmaken van onze sprekersruimte, maar soms ga ik ook naar de afdeling, luchtplaats of werkzaal. Daarnaast hebben we onze vaste overleggen. Dan spreek ik bijvoorbeeld met collega-casemanagers en andere disciplines over een complexe casus. Zo leren we van elkaar."

Openstaan voor verandering

"Het is een uitdaging om alle puzzelstukjes compleet te krijgen voor een succesvolle re-integratie", gaat Roxanne verder. "Goed luisteren en steeds aanvoelen wat iemand nodig heeft is daarbij belangrijk. Maar ook openstaan voor verandering. Een casus die me is bijgebleven? Een gedetineerde had huisvesting nodig, dus regelden we in samenwerking met de gemeente een kamer. Maar steeds ging het weer mis. Een hele week ben ik met hem in gesprek geweest. Wat bleek? Hij had juist veel meer behoefte aan structuur en veiligheid. Nu woont deze man begeleid en is hij niet meer teruggekomen. Een totale omslag. Dat zijn de verhalen waar je nog weken of zelfs maanden energie van hebt."

Relevante vacatures bij dit verhaal

Bekijk alle vacatures

Interessant voor jou