STRUCTUUR EN DUIDELIJKHEID
In het Huis van Bewaring verblijven zo’n 90 gedetineerden, verdeeld over 3 afdelingen. Samen met een collega staat Debby op een van die afdelingen. Wat de groep kenmerkt? “Er is veel wisseling. En er hangt een wat andere sfeer dan bijvoorbeeld op een gevangenis waar de mensen hun vonnis al hebben gekregen. De mannen op mijn afdeling weten nog niet of ze schuldig worden bevonden. Er heerst onzekerheid, waardoor ze afwachtend zijn en voorzichtig in wat ze doen en zeggen. Juist daarom is het belangrijk dat wij zorgen voor structuur, duidelijkheid en een veilige sfeer op de afdeling.”
EEN PRAATJE EN EEN GRAP
De dynamiek op de afdeling vraagt om schakelen. “We zijn de hele dag bezig. Medicatie uitdelen, cellen inspecteren, eten rondbrengen, gesprekken voeren, zorgen dat alles veilig blijft, en tussendoor begeleiden we bij activiteiten, zoals sport of bibliotheekbezoek. Ik ga zo ontspannen mogelijk met de mannen om. Ik maak een praatje en kan soms echt de clown uithangen. Ik merk dat dat werkt. Natuurlijk zitten de mannen hier niet voor niks, ze hebben iets gedaan. Maar we zijn allemaal mensen en zo gaan we hier ook met elkaar om.”
Ik doe mijn werk heel serieus, maar het liefst met een grap en op een informele manier. Want niemand wordt geboren als crimineel. We zijn allemaal mensen met een hart – vanuit dat uitgangspunt doe ik mijn werk.
interne bijstand
Soms zijn er ook momenten dat Debby moet optreden. “Bijvoorbeeld omdat iemand ruzie heeft met zijn celgenoot of omdat er een opstootje is.” Debby maakt deel uit van het Interne Bijstandsteam en weet precies wat haar te doen staat als het alarm gaat. “Dan rennen er in een paar seconden wel 30 collega’s mee. Je staat hier nooit alleen.”
Debby voel zich veilig op haar werkplek. “De gedetineerden hebben respect voor ons als medewerkers, en misschien wel meer voor mij als vrouw. Als er iemand tegen me uitvalt, is er altijd wel een ander die zegt: ‘Hé, is er iets aan de hand?’ Ik heb me hier nog nooit onveilig gevoeld. Ik vind een date spannender dan mijn werk in de gevangenis, haha!”
En als er écht iets heftigs gebeurt, zoals een vechtpartij, staat alles even stil. “Dan wordt het werk op de afdeling onderbroken en komen we bij elkaar. Alle collega’s die erbij betrokken waren, kunnen hun verhaal doen. Er is altijd ruimte om te praten, en als het nodig is, komt het opvangteam erbij. Het is niet raar als je je emoties toont. Of als je tijdens een incident even verstijft en niet weet wat je moet doen. Dit is een andere wereld dan buiten, dus het is logisch dat dingen je raken.”
OUDE SCHOOLBUS
Debby begon haar loopbaan bij DJI in 2016 op een wel heel bijzondere plek: de tandartsbus. “Een tot tandartspraktijk omgebouwde oude schoolbus waarmee ik met een medisch team veel gevangenissen langsreed. Ik was chauffeur en beveiliger. Hartstikke leuk werk en ik leerde diverse PI’s vanbinnen kennen. Een werkplek binnen leek me ook wel wat.”
Ze solliciteerde als detentietoezichthouder in Zeist – “een combinatie van beveiliger en PIW’er”. Ook werkte ze kort in de militaire gevangenis, maar dat vond ze niet uitdagend genoeg: “Daar zaten eigenlijk heel weinig gedetineerden, altijd maar kort en er kwamen weinig nieuwe mensen binnen.” Uiteindelijk begon Debby in de PI in Arnhem. “In eerste instantie op de afdeling Intensief Toezicht, maar het Huis van Bewaring bleek beter bij me te passen.
ALTIJD MET EEN LACH
“In het Huis van Bewaring is het contact met de gedetineerden aan minder strakke regels gebonden en is er ruimte voor een praatje en een grap. Dat past helemaal bij wie ik ben. Ik ben iemand die vaak heel direct is, waardoor gedetineerden respect hebben en vaak hun verhaal bij mij kwijt willen. Ik doe mijn werk heel serieus, maar altijd met een lach en als het kan op een informele manier.”
TRAININGEN EN LOOPBAANGESPREKKEN
“Ik zit helemaal op mijn plek, maar denk ook vooruit”, gaat Debby verder. “Want ik wil zeker nog stappen maken. Bij DJI krijg je daarvoor veel ruimte, bijvoorbeeld via trainingen of gesprekken met een loopbaancoach. Op dit moment volg ik de opleiding senior predictive profiling, waarin we nog dieper ingaan op het vroegtijdig oppikken van signalen.” Toch is het dagelijks werk op de afdeling wat Debby het meeste drijft. “Je leert hier zóveel over mensen. En over jezelf. Want de gedetineerden houden je een spiegel voor. Wat je geeft, krijg je terug.”
Vacature!
Bekijk
hier de vacature voor PIW’er en wie weet word jij de nieuwe collega van Debby.